Kur djali lindi
ai pritej si Spartanet e vjeter.
Nese do te ishte i vogel ose i imet ose shendetlig,
ai do te ishte hedhurine.
Nga kohe kur filloi te ecte, ai u pagezua ne zjarrin e luftimit.
E mesuan te mos terhiqej dhe te mos dorezohej kurre,
e mesuan qe vdekja ne beteje ne sherbim te Spartes,
eshte lavdia me e madhe qe mund te arrije ne jeten e tij.
Kur ben 7 vjec ashtu si eshte zakoni ne Sparta,
djali iu mor nenes dhe u fut ne nje bote dhune.
E prodhuar per 300 vjet, nje shoqeri luftetaresh Spartan
per te krijuar ushtaret me te mire qe bota ka njohur ndonjehere.
Etja per gjak eshte perfundimi i gjithe kesaj.
E detyron djalin te luftoje, e ben te uritur.
E detyron te vjedhe.
Dhe nese eshte e nevojshme, te vrase.
Djali ndeshkohej, me thuper e kamzhik,
E mesuan te mos shfaqte dhimbjen, dhe meshiren.
Gjuan qe ta provojne, i hedhur ne boten e eger.
Duke e vendosur perballe mencurise dhe vullnetit kunder
terbimit te natyres. Ishte fillimi i tij. Koha e tij ne
boten e eger.Keshtu qe do te kthehej tek populli i vet si nje
Spartan. Ose hic fare.
Ujku po rrethon djalin.
Kthetrat celik te zi thyen erresiren e nates.
Syte flakerojne te kuq, si xhevahir nga krateri i ferrit.
Ujku gjigant po fergellon,
duke nuhatur aromen e vaktit qe e pret.
Nuk eshte frika qe e mban ate,
vetem nje rritje arsyetimi per gjerat.
Ajri i ftohte ne mushkri.
Ererat perfshijne pishat,duke levizur kunder nates qe po vjen.
Duart e tij jane te qendrueshme.
Forma e tij... e perkryer.
Dhe djali, qe menduam se kishte vdekur, rikthehet ne
popullin e vet.Ne Sparten e shenjte, nje mbret. Mbreti jone!
Leonidha!
Kane kaluar me shume se 30 vjet qe nga ujku dhe i ftohti dimerak.
Tashme, po si atehere, nje bishe po afrohet.
I duruar dhe i sigurt, duke shijuar vaktin qe po vjen.
Kjo egerrsire eshte bere prej njerezve e kuajve, prej
shpatave dhe shigjetave. Nje ushtrri roberish, e madhe pertej
imagjinates,e gatshme te perpije Greqine e vogel.
Gati te nuhase shpresen e vetme te botes per arsye dhe drejtesi.
Nje bishe po afrohet.
Ishte vet mbreti Leonidha qe e solli.
300- Heronjte e Termopileve
Im ate me ka thene se frika eshte e vazhdueshme.
Dhe duke e pranuar ate,
te ben me te forte.
Mbreteresha ime.
I derguari Pers po pret Leonidhen.
Si perfundim, fuqia e vertete e Spartaneve eshte luftetari perkrah
tij. Keshtu pra jepi atij respekt dhe nder.Dhe do te rikthehet
ty me vone. Pikesepari lufto me mendje.
Pastaj me zemer.
Cfare ka?
Eshte mesazheri Pers. Po te pret.
Mos e harro mesimin e sotshem.
- Respekt dhe nder. - Respekt dhe nder.
Keshilltar Theron, menefund tu duk vetja i dobishem.
Mbreti dhe mbreteresha ime, Thjesht po argetoja mysafirin tuaj.
Jam i sigurt per kete.
Para se te flasesh, o Persian, dije qe ne Sparte
te gjithe, edhe nje mesazher i mbretit, mban pergjegjesi
per fjalet qe nxjerr goja jote.
Tani, cfare mesazhi na ke sjelle?
Toke dhe uje.
Ke udhetuar prej Persise e ketu per toke e uje?
Mos u bej i druajtur ose budalla, Persian. Nuk mund t`i lejosh vetes asgje nga keto ne Sparte.
Cfare e bene te mendoje kete grua se mund te flasi mes burrash?
Sepse vetem grate Spartane lindin burra te vertete.
Hajde te ecim te rifreskojme gjuhen.
Nese i vleresoni jetet tuaja mbi asgjesimin tuaj te plote,
degjo me kujdes, Leonidhe.
Zerksiz pushton dhe kontrollon cdo gje qe i ze syri.
Ai udheheq nje ushtri aq te madhe sa kur marshon tund token.
Aq te pafund, sa i perpin lumenjte.
Cka kerkon Zoti-Mbret Zerksiz eshte kjo.
Nje oferte e thjeshte toke dhe uje.
Nje shenje e nenshtrimit te Spartes ndaj vullnetit te Zerksiz-it.
Nenshtrim?
Epo, kjo eshte pak problem.
Shiko, se c`kane dale fjale se Athinasit ju kane kthyer mbrapsht.
Dhe nese ata filozofe dhe dashurues djemsh gjeten kete lloj guximi...
Duhet te tregohemi diplomatike.
Dhe padyshim, Spartanet...
...duhet te marin parasysh reputacionin e tyre.
Zgjidhi fjalet ne vazhdim me kujdes, Leonidha.
Ato mund te jene te fundit si mbret.
Toke dhe uje.
I cmendur. Ti je nje i cmendur.
Toke dhe uje. Do te gjesh me shumice nga te dyja aty poshte.
Askush, Persian apo Grek... Askush kercenon nje mesazher.
Ju sillni kurorat dhe kokat e mbreterve te pushtuar ne rrugicat e qytetit tim.
Ju fyeni mbretereshen time.
Ju kercenoni popullin tim me skllaveri e vdekje.
Oh, i kam zgjedhur fjalet e mia me kujdes, Persian.
Ndoshta duhet te kishit vepruar njelloj.
Kjo eshte blasfemi. Kjo eshte cmenduri.
Cmenduri?
Kjo eshte Sparta!
Mireserdhe, Leonidha.
Po te prisnim.
Eforet. Prifterinje te zotave te lashte.
Derra te felliqur, me shume kafshe se njeri.
Krijesa qe edhe vete Leonidha duhet t`i jape rryshfete dhe lutet.
Asnje mbret Spartan s`ka shkuar ne lufte pa bekimin e eforeve.
Persianet deklarojne forcat e tyre ne miliona.
Shpresoj, per te miren tone ta ekzagjerojne pak.
Por padyshim qe po perballim ushtrine me te madhe te mbledhur ndonjehere.
Para se plani juaj te degjohet, cfare keni per te ofruar?
Do te perdorim aftesite tona luftarake supreme.
dhe terrenin e Greqise per t`i shkaterruar ata.
Do te marshojme ne veri, per ne breg.
- Do te sigurohemi... - Eshte gusht, Leonidha.
Hena e plote po afrohet.
Festivali i shenjte dhe antik.
Sparta nuk fiton asnje lufte ne kohen e Karneias.
Sparta do te digjet!
Burrat tane do te vdesin me arme ne dore,
grate dhe femijet tuaj do te behen skllever ose me keq.
Tani, do te bllokojme mesymjen nga bregdeti te Persianeve,
duke rindertuar murin e madh Focian.
Dhe nga ketu do t`i drejtojme ata ne shtegun e malit
qe e quajme Portat e Nxehta.
Ne ate korridor te ngushte numri i tyre s`vlen me asgje.
Vale pas vale sulmesh Perse do te derrmohen ne mburojat e Spartaneve.
Humbjet e Zerksizit do jene aq te medha dhe burrat e tij aq te demoralizuar
saqe s`do te kete zgjidhje tjeter vecse te braktise fushaten.
Duhet te keshillohemi me Orakullin.
Besoi zotave, Leonidha.
Do te preferoja t`i besoje arsyes.
Blasfemite e tua na kane kushtuar goxha tashme.
Mos i ngaterro ato.
Do te keshillohemi me Orakullin.
Mistere te vjetra te semura.
Mbeturine e pavlere e kohes
para ngritjes se Spartes nga erresira
Mbetje e nje tradite te pakuptimte.
Nje tradite qe as vete Leonidha s`mund ta mposhte.
Por eshte e thene qe ai duhet te respektoje boten e eforeve.
Ky eshte ligji.
Dhe asnje Spartan, subjekt apo qytetar,
burre a grua, skllav apo mbret nuk eshte siper ligjit
Eforet zgjedhin vec vashat me te bukura Spartane
te jetojne midis tyre si orakull.
Bukuria eshte mallkimi i tyre.
Te mjeret pleq kane nevojat e njerezve...
...dhe shpirtra te zinj si ferri.
Lutju ererave.
Sparta do bjere.
Gjithe Greqia do bjere.
Mos i beso njeriut.
Ndero zotat.
Ndero Karneian.
Zbritja e mbretit eshte me e veshtire.
Pompoze,si nje derr i felliqur.
I pavlefshem, i turbullt, i neveritshem.
Te korruptuar.
Me te vertete tashme jeni ne favor te Zotit-Mbret.
Oh, njeri i mencur dhe i shenjte.
Po.
Dhe kur Sparta te digjet, do te lahesh ne flori.
Orakuj te fresket do t`ju dorezohen perdite,
nga cdo cep i Perandorise.
Buzet e tua do te perfundojne cka gishtat te nisen.
A te preu krahet orakulli prej deshires tende.
Do te duhej me teper se fjalet e nje adoleshenteje te dehur
te me flakeroje tej prej deshires sime per ty.
Pse eshte i ftohte?
Sepse me sa duket tani jam...
...skllav dhe rob i pleqerve madheshtor.
Fjala e orakullit mund ti veje flaken gjithckaje cfare dua.
Pra kjo eshte ajo qe i largon gjumin mbretit tim
dhe e ngre prej shtratit te ngrohte?
Duhet te jene vetem fjalet e nje gruaje
qe duhet te ndikojne ne humorin e tim shoqi.
Ato jane te miat.
Atehere c`duhet te beje nje mbret te shpetoje boten e vet.
Kur vete ligjet te cilave u eshte perbetuar nuk e lejojne te beje asgje.
Nuk eshte puna se c`duhet te beje nje qytetar Spartan,
apo nje bashkeshort, apo mbreti.
Me mire pyet veten, i shtrenjti im:
Cfare duhet te beje nje burre i lire?
-Keta jane te gjithe? -Si urdheruat juve. 300.
Te gjithe me djem te lindur per te mbartur emrin e tyre.
Jemi me ty, ate. Per Sparten,per lirine.
Deri ne vdekje.
Ai eshte djali jot.
Ai eshte shume i ri qe te kete ndjere ngrohtesine e nje femre.
Kam te tjere per ta zevendesuar ate.
Astinos eshte trim dhe gati si te gjithe.
Aspak me i ri sesa kur ti luftoje per here te pare perkrah
meje ne beteje. Je nje mik per koke.
Por kapiten me te mire se ty... Nuk ka tjeter.
Mbreti im i mire.
Mbreti im i mire, orakulli ka folur.
Eforet kane folur. Nuk duhet te kete marshim.
Eshte ligji, imzot.
Ushtrria Spartane nuk duhet te shkoje ne lufte.
Dhe asqe do ta beje.
Nuk kam leshuar ndonje urdher te ketille.
Jam duke shetitur ketu, qe te c`tendos kembet
Keta 300 burra jane truperojat e mi.
-Ushtria jone do te qendroje ne Sparte. -Ku do te shkoni?
Ne te vertete s`e kam menduar kete, por une...
..tani qe po pyet,Po mendoja te drejtohesha per ne veri.
Portat e Nxehta.
Levizni!
Cfare do te bejme?
- Cfare mund te bejme? - Cfare mund te beni?
Spartes do t`i duhen djem.
Spartane!
Po, zonja ime?
Eja me mburojen kraheve ose siper saj.
Po, zonja ime.
Lamtumire, dashuria ime
Ai nuk e thote.
Nuk ka vend per butesi, jo ne Sparte.
S`ka vend per dobesi.
Vetem te ashpertit e te fortet mund ta quajne veten Spartane
Vetem i ashperi, vetem i forti.
Ne marshojme.
Per tokat tona, per familjet tona, per lirine tone.
Ne marshojme.
Daksos, cfare surprize e kendeshme.
Ky mengjes eshte i mbushur plot me surpriza, Leonidha.
Na mashtruan. S`ka me shume se nja dyqind.
- Kjo eshte surprize. - Qetesi!
Degjuam zera se Sparta ishte ne shteg lufte.
Mezi presim te bashkojme forcat tona.
Nese gjak kerkon, je i mirepritur ne radhet tona.
Por ti ke sjelle vetem nje grusht ushtaresh kunder Zerksizit?
Vura re se isha gabim te prisja angazhimin e Spartes te pakten te.
pershtatej me tonen A nuk pershtatet?
Ti atje.
- Cfare profesioni ke? - Jam pocar, zoteri.
Po ti, Arkadian cfare zanati ke?
- Skulptor, zoteri. - Skulptor.
- Po ti? - Farketar.
Spartane, cfare profesioni keni?
E sheh, miku im?
Kam sjelle me shume ushtare se ti.
Nuk ka dremitje sonte.
Jo per mbretin.
Te gjithe keto dyzet vitet e tij kane qene nje rruge e drejte
per kete moment shkelqyes te fatit.
Ne kete kercitje llamburitese mburoje e shigjetash,
shpatash dhe kockash dhe mishi e gjaku.
Pendimi i tij i vetem eshte se ka vetem pak per te sakrifikuar.
Po na ndjekin.
Po na ndjek qe prej Spartes.
Mbreti im, veshtro!
Cfare ndodhi ketu?
Ku jane gjithe njerezit?
Perset.
Rreth njezet mu duken.
Shteg i zbuluar.
Por keto gjurma kembesh.
Leonidha.
Femije.
Eshte qete tani.
Ata erdhen me mjegull nga erresira.
Me kthetrrat dhe dhembet e tyre na rrembyen.
Te gjithe...Pervec meje.
Fshataret...Ata i gjeten.
A nuk kane zotat meshire?
Jemi te denuar.
Pusho.
Femija flet per fantazmat Perse.
Te njohura qe nga koherat e lashta.
Ata jane gjuetare te shpirtrave njerezor.
As nuk vriten apo te mposhten.
Jo kjo e keqe.
Jo keta te Pavdekshem.
Te Pavdekshem?
Emerin qe mbartin ata do ta sprovojme.
Neper Portat e Nxehta ne marshojme.
Neper ate korridor te ngushte ne marshojme.
Ku numerat e Zerksisit nuk vlejne asgje.
Spartane, qytetare ushtare, skllever te liruar.
Te gjithe Greke trima.
Vellezer, eter, djem.
Ne marshojme.
Per hir te nderit, per hir te detyres, per hir te lavdise,
ne marshojme. Shiko!
Perset.
Ne gojen e djallit, ne marshojme.
Ato jane detrat tane, si qene jetime,
sikur te jene perqafuar nga krahet e vete Greqise.
Eja.
Vertete.
Duket si shi.
Zeusi godet qiellin me rrufete e tij.
Dhe qellon anijet Perse me tufanin e tij.
Lavdishem.
Vetem njeri mes nesh mban qendrimin e tij Spartan.
Vetem ai.
Vetem mbreti yne.
Mbreteresha ime. Mbreteresha ime,
oborri asamblese nuk eshte vend per gra te martuara.
Kam frike se thashethemet dhe protokolli eshte gjeja e fundit
qe me shqeteson tani, keshilltar Duhet nje fshehtesi e ketille.
Si mund te besoj pertej mureve te shtepise sime?
Edhe ketu, Theroni ka vesh e sy qe e ndezin Sparten me frike
e hije dyshimi.Ju flisni sikur gjithe Sparta konspiron kunder
jush. Do te doja sikur te ishin vetem kunder meje.
Shume prej keshillit do te votonin qe te jepnin gjithcka
kemi per ta ndihmuar Leonidhen.
Por duhet t`i respektosh ata.
Dhe ju mund te me organizoni nje takim me keshillin?
Nese ata duan arsye te forte, Une do t`jua bej te ditur.
E di cfare, mbretereshe?
Liria nuk eshte fare e lire.
Ajo eshte me e shtrenjta nga te gjitha.
Me cmimin e gjakut.
Do te bej me te miren per te mbledhur keshillin
dhe le te mbushen dhomat e tij me zerin tuaj.
-Jua kam borxh. -Aspak.
Leonidha eshte mbreti im po ashtu si i juaji.
I pame ato anije te perplaseshin ne shkembinj.
Si ka mundesi?
Pame vetem nje pjese te vogel qe s`eshte tjeter vecse ushtria
e perbindshme e Zerksizit. Nuk mund te kete fitore ketu.
Perse buzeqeshni?
Arkadian, kam luftuar kush e di sa here
nuk kam takuar ende nje kundershtare qe te me ofroje
cfare quajme ne Spartanet nje 'vdekje te bukur'.
Vetem mund te shpresoj, per kete
me gjithe luftetaret e botes, te mbledhur sebashku
mund te jete ndokush aty poshte qe mund ta permbushe kete.
Levizni!
Vazhdoni te ecni, ju qener.
Levizni!
Perpara them.
Ndaloni ketu!
Kush komandon ketu?
Jam i derguari, i dominuesit te tokes.
Zotit te zotave.
Mbretit te mbreterve. Dhe me kete autoritet,
kerkoj qe dikush te me tregoje komandantin tuaj.
Degjo.Ti kujton se nje duzine te pavlefshmish qe ti ke kthyer
do te na frikesojne. Keto kodrra gelojne me zbuluesit tane.
dhe mendoni se muri juaj patetik
do te beje gje tjeter pervecse renies
si nje pirg gjethesh te thata ne fytyre...
Paraardhesit tane e kane ndertuar kete mur,
duke perdorur gur antik nga vete gjoksi i greqise.
Dhe me pak ndihme te Spartaneve,
zbuluesit tuaj Pers na furnizuan per llac.
Do te paguani per barbarizmin tuaj.
Krahu im!
S`eshte me joti.
Shko tani. Shko e thuaji Zerksizit qe perballet me
njerez te lire. Jo skllever. Shpejt.
Para se te vendosim qe ta bejme murin tone paksa me te madh.
Jo, jo skllever.
Grate tuaja do te jene roberesha.
Djemte, bijat, te moshuarit tuaj
ata do te jene rober, por jo ju.
Sot nga mesnata,ju do te jeni te gjithe te vdekur.
Nje mije kombe te Perandorise Perse do te bien siper jush.
Shigjetat tona do shuajne diellin.
Atehere ne do te luftojme ne hije.
Muri eshte i forte.
Do t`a beje punen qe t`i drejtoje Perset ne Portat e Nxehta.
Kapiten, a kane gjetur burrat ndonje shteg pas kraheve tona?
Jo, zoteri.
Ekziston nje shteg i tille. zoteri.
Ja pas asaj kreshtes atje.
Eshte nje shteg i vjeter dhish.
Perset mund ta perdorin per te na mare paskrahet.
Mos bej asnje hap me tej.
Perbindesh!
Mbreti i mencur, me perulje kerkoj nje seance degjimi.
Do te bej skic aty ku je.
Nuk urdherova dicka te ketille.
Fale kapitenin. Ai eshte ushtar i mire.
Por pak i prere ne sjellje.
S`ka asgje per te falur, mbreti im trim.
E di se c`pamje kam.
Ti ke sedren e nje Spartani.
Jam Efialtes, bir i Spartes.
Dashuria per mua e memes sime i largoi prinderit e mi nga Sparta.
Ndryshe do te me kishin hedhur tej.
Po mburoja jote?
Dhe parzmorja?
E tim eti, zoteri.
Ju lutem, mbreti im i patrembur,
te me lejoni te shlyej emrin e tim eti,
duke ju sherbyer juve ne luftim.
Im ate me ka stervitur te mos kem frike.
Qe ta bej mburojen, shigjeten dhe shpaten nje pjese timen
por si zemren time qe rreh.
Do e fitoj parzmoren e tim eti, o mbret fisnik,
duke ju sherbyer juve ne beteje.
Goditje e mire.
Do te vras shume Perse.
-Ngrijre mburojen. -Zoteri?
Ngrije mburojen sa me shume te mundesh.
Yt ate duhet te kete treguar se si funksionon falanga jone.
Ne luftojme si nje grup i vetem dhe i padepertueshem.
Ky eshte thelbi i fuqise sone.
Cdo Spartan mbron luftetarin ne te majte te tij,
nga kofshet deri tek qafa, me mburojen e tij.
Nje vend i vetem i dobet ne falangen tone dhe
ajo shpartallohet. Nga kofsha deri te qafa, Efialtes.
Me vjen keq, miku im.
Por jo te gjithe kane lindur per tu bere ushtare.
Por une...
Nese do te ndihmosh per nje fitore Spartanesh...
-Po? -Pastro fushebetejen nga te vdekurit.
Kujdesu per te plagosurit, sillu uje.
Perse?
Por sa per luftimin s`mund te te perdor.
Ate, nene, ju e kishit gabim.
E ke gabim, Leonidha.
Ti e ke gabim.
Shperndaji Focianet ne shtegun e dhise.
Dhe lutju zotave qe asnjeri te mos u tregoje Perseve per te.
Termet.
Jo, kapiten.
Farmacione ushtarake.
Ketu eshte vendi qe do ti ndalojme ata.
Ketu ne luftojme.
Ketu ata do te vdesin!
Ne keto mburoja, djema!
Mbajeni mend kete dite, burra,
sepse do te jete juaja pergjithmone.
Spartane, nxirrini armet!
Perse!
Ejani ti merni!
Mbahuni!
Mos i meshironi.
Por merrini gjithcka kane.
Qendroni gati.
Kaq mund te beni?
Shty!
Tani!
Shty!
Asnje te burgosur!
Aspak meshire!
Ata duken te etur.
Epo mire, tu japim dicka per te pire.
Tek shkembinjte.
Mbahuni!
Nje dreq fillimi i mire!
Me bisht neper kembe!
Frikacake Perse.
Per cfare dreqin po qesh?
Duhet t`ia thonim.
- Cfare? - Ne luftojme ne hije.
Mbrohuni.
Sot s`ka per te vdekur asnje Spartan.
Ngadale bir.
Ne bejme ate per te cilen jemi stervitur.
Ate per cfare jemi ushqyer. Ate per te cilen kemi lindur
S`ka skllever, s`ka messhire.
Nje fillim i mire.
Kisha frike se nuk do te vije.
-Me vjen keq, djali im eshte... -Po ben c`ka femijet bejne me mire.
Ju lutem mos kerkoni ndjese.
Djali juaj fillon ushtrrimin per etje vitin qe vjen.
Kjo eshte kohe e veshtire per cdo nene Spartane.
Po, do te jete e veshtire po ashtu dhe e nevojshme.
Do te flasesh para keshillit pas dy ditesh.
Im shoq s`ka dy dite.
Keto dy dite mendoji nje dhurate.
Nuk eshte sekret.
Theron do c`ka ti kontrollon. Zerin e tij duhet ta heshtesh.
Beje ate aleat dhe do te marresh fitoren tende.
Ju falenderoj.
Ashtu si jeni i sjellshem jeni dhe i mencur.
Ah, ja ku eshte nena jote.
Duhet te kujdesesh me shume per te nese nje dite ai do te
behet mbret. Nese i ndodh gje atij do te ishte gje e pafate.
Ose nenes se tij te bukur.
Shoket tane Greke po luten per nje perplasje me Perset, zoteri.
Mire. Kam dicka qe mendoj se mund t`ia dalin mbane.
Thuaji Daksos qe e kerkoj ate
dhe 20 burra nga me te miret e tij, energjik, te kthjellet,
gati per punen tjeter.
Mbreti Leonidha!
-Stelios,merr fryme djale. -Po imzot.
Perset po afrohen.
Nje kontigjent i vogel. Shume i vogel per nje sulm.
Kapiten, po ju le juve pergjegjes.
- Por, imzot... - Qetesohu, o mik i vjeter.
Nese ata me vrasin mua, atehere gjithe Sparta hyn ne lufte.
Lutu qe te jene aq budallenj.
Lutu... qe te kemi ate fat.
Pervec kesaj...
...s`ka arsye te mos tregohemi aq te qyteteruar.
A ka?
Asnje, imzot.
Me lejo te hamendesoj.
Ju duhet te jeni Zerksizi.
Eja, Leonidha.
Eja te arsyetojme se bashku.
Do te ishte humbje e kote,per te cilen do te pendoheshim me vone.
S`do te vlente asgje shkurt fare, cmenduri,
sikur, ju mbreti trim dhe trupat tuaj te guximshem te kalbeni.
Thjesht per nje keqkuptim te rendomte.
Ka shume gjera qe mund te shkembejme midis kulturave tona.
S`e ke vene re, po ndajme kulturen tone me ju gjithe
mengjesin? Jeni nje fis terheqes.
Edhe tani jeni mosperfilles, perballe asgjesimit tuaj.
Ne prezencen e zotit, nuk eshte levizje e zgjuar te qendroni kunder
meje, Leonidha. Imagjino cfare fati i tmerrshem i pret armiqte
e mi, kur do te vrisja me kenaqesi njerzit e mi per fitore.
Dhe une do te vdisja per ndonjerin nga te mite.
Ju Greket fusni krenarine ne llogjiken tuaj.
Ju sugjeroj ta perdorni ate.
Merrni parasysh tokat tuaja qe i mbroni kaq fuqishem.
Imagjinoje te cikerruar ne hi me deshiren time.
Merrni parasysh fatin e grave tuaja.
E qarte, ju nuk i njihni fare grate tona.
Duke gjykuar nga c`kam pare mund t`i kisha sjelle
dhe ato deri ketu.
Ju keni shume skllever, Zerksiz,
por pak luftetare.
Nuk do te jete e larget koha qe do t`i kene frike
shigjetave te mia... ...me shume se kamzhiket e tu.
Nuk kane frike kamzhikun tim.
Eshte fuqia ime hyjnore. Por jam zot bujar.
Mund te te beje te pasur pertej imagjinates.
Do te te emeroj zotlufte te Greqise.
Do te vazhdosh betejat e mia ne zemer te Europes.
Rivalet tuaj Athinas do te te perulen ne gjunje.
Vetem nese do te me perulesh ti mua njehere.
Je bujar...
...sic je hyjnor.
Mbret i mbreterve. Nje oferte te tille vetem nje i cmendur
do ta refuzonte Por...
...kjo puna e gjunjezimit... e shikon... Therja e gjithe
atyre njerezve te tu me ka lene nje mpirje te keqe te kembet.
Keshtu qe gjunjezimin do ta kem pakez te veshtire.
Nuk do te kete lavdi ne sakrificen qe po beni.
Edhe kujtimin e Spartes do ta fshij prej historise.
Cdo cope pergamene Greke do te digjet.
Cdo historian Grek dhe cdo shkrimtar, do t`i nxirren
syte dhe priten gjuhet nga gojat e tyre, ndersa
nderimi i emrit te Spartes apo i Leonidhes do te denohet me
vdekje. Bota nuk do ta dije kurre qe ju keni ekzistuar
ndonjehere. Bota do te dije se erezit e lire qendruan kunder
nje tirani. Qe disa u qendruan shumteve. Qe dhe para se te
mbaroje kjo lufte, edhe nje Zot-Mbret mund te gjakoset.
Luftve mire sot.
Sa per nje grua.
Ashtu si bete edhe ju.
Mos je plagosur, nuk mbajte ritmin tim.
Ndoshta isha teper para, qe ti te me shihje.
Ose ishe duke u ofruar Thespianeve prapavijen.
Xhelozi...
...nuk po shnderrohet ne dicka te tille miku im.
Hiqini, burra!
Grumbullojini ata Perse sa me larte.
Ne mos e kam gabim...
...sot kemi perpara nje nate te eger.
Ata i kane sherbyer vullnetit te erret te mbreterve Perse
per 500 vjet. Syte pis te zinj si nata.
Dhembet i kane helmues.
Pa shpirtra.
Rojat personale te mbretit Zerksiz.
Elita e luftetareve Perse.
Forca me vdekjeprurese ne gjithe Azine.
Te Pavdekshmit.
Mbreti-Zot ka gabuar rende ne nje te mete.
Haibris.
I lehte per tu tallur. I lehte per tu bere.
Pasi kane mare zerin merzitja dhe plaget,
mbreti i cmendur na sulmon me me te miret qe ka.
Zerksizi e hengri karremin.
Spartane, shtyni!
Te Pavdekshem.
E vune emrin e vet ne sprove.
Ate!
Mbreti im!
Arkadiane, tani!
Perpara!
Le ti tregojme Spartaneve se c`dime te bejme.
Perpara!
Ata therrasin e mallkojne, duke goditur egersisht,
me shume xhagajdar se luftetar.
Ata bejne nje gjullurdi te papare.
Amatore trima. Ata e bejne pjesen e vet.
Te pavdekshmit.
I deshtuan sproves se mbretit tone.
Dhe burri qe e mban veten per Zot...
...ndjene nje dritherime ngjethese ne shpinen e tij.
Per mbretin tone!
Dhe te vdekurit tane te nderuar!
Si do guxoje Zerksizi te dergoje te tjere?
Tani asgje nuk na ndal.
Edhe vete mbreti i lejon vetes te shpresoje per me
shume se lavdi.Nje shprese rrenacake, por ja ku eshte.
Kunder hordhive te pafund Aziatike,kunder c`do rregulloreje,
ne mundemi, mund ti mbajme Portat e Nxehta.
Ne mund te fitojme.
Agim.
Kamzhiket fshikullojne.
Barbaret gulcojne.
Ata pas therrasin: "Perpara"!
Ata para therrasin: "Prapesohu".
Syte tane jane deshmitare e nje spektakli grotesk
te thirrur nga cepat me te thelle te Perandorise se Zerksizit.
Kur trupat deshtuan Ata iu kthyen magjise.
Qindra kombe bien siper nesh.
Ushtrite e gjithe Azise.
Te inkuadruar ne kete korridor te ngushte,
numrat e tyre nuk vlejne asgje.
Ata bien poshte me qindra.
Ne u dergojme trupat e ashper dhe zemrat e brishta
mbrapsht tek kembet e Zerksizit.
Mbeti Zerksiz eshte i pakenaqur nga gjeneralet e vet.
Ai i disiplinon ata.
Zerksizi i nis perbindeshat prej gjysem bote larg.
Ata jane bisha kaba.
Dhe grumbulli i te vdekurve Perse eshte dredhia.
-Akoma ketu ti? -Dikush duhet te te ruaje shpinen.
Epo tani, jam pak i zene.
Rigrupohu!
Astinos, biri im!
Astinos!
Jo!
Koha kalon.
Ne humbim disa...
...por kushdo qe vdes eshte shok ose gjaku jone i shtrenjte.
Kur sheh trupin pa koke te birit te tij te ri,
Kapiteni thyen radhen.
Egersohet, dehet prej gjakut.
Thirrjet vajtuese te Kapitenit pr humbjen e te birit
jane me te frikshme se daullet e betejes per armikun.
Duhen tre burra per ta bere zapt
per ta sjelle prape tek ne.
Dita eshte e jona.
Asnje kenge s`kendohet.
Zotat tuaj jane treguar mizore me ty Efialtes per te dhene
kete forme. Edhe Spartanet ishin mizore, qe te kundershtuan.
Por une jam bamires.
C`do lloj gjeje qe mund te deshiroje ndonjehere.
Cdo lumturi qe mund te imagjinoje ndonjehere.
Cdo kenaqesi qe patriotet Grek dhe zotet tuaj falls te kane mohuar.
Do te ti jap.
Per kete jam bamires.
Me prano mua si mbreti dhe zotin tend.
Po!
Udhehiqi ushtaret e mi drejt shtegut te fshehte
qe rri bosh pas Spartaneve te mallkuar,
dhe gezimet e tua do te jene te pafundme.
Po, i dua te gjitha.
Pasuri, femra.
Edhe dicka.
Dua nje uniforme.
U be.
Do ta kuptosh qe jam bujar.
Jo si Leonidha qe te kerkoi qe te ngriheshe lart,
Dua qe vetem te me perulesh.
Nate e bukur.
Po por nuk te ftova per nje bisede te vogel, Theron.
Jam i sigurte per kete.
Asnjehere s`i ke kursyer fjalet kundrejt meje.
Mund te ofroj dicka? Ndoshta nje pije?
A eshte helm?
Me vjen keq qe te zhgenjej, eshte vetem uje.
Me eshte thene se ke lene nje takim me keshillin.
Po.
Me duhet ndihma jote
per te marre vota qe t`i dergojme mbretit ushtri ne veri.
Po.
E shoh qe tani ne te dy se bashku.
Une politikan,dhe, luftetar. Bashkojme zerat tane ne nje.
E perse u dashka qe ta bej kete?
Kjo provon qe ti mendon per mbretin
i cili, tani lufton per ujin qe pijme.
E vertete.
Por kjo eshte politike jo lufte.
- Leonidha eshte idealist. - E di qe dhe ti s`mbetesh pas.
Ju dergoni njerez ne therori per dobine tuaj. Burri juaj,
mbreti yne ka marre 300 nga burrat tane me te mire per tu
therur. Ai ka thyer ligjet tane dhe iku pa miratimin e keshillit
- Jam thjesht nje realist. - Je oportunist.
Je po aq budallaqe sa Leonidha
nese mendon se njerezit nuk e kane nje cmim ne kete bote.
Jo te gjithe njerezit jane krijuar te barabarte. Ky eshte kodi
Spartan, mbreteresha ime e vogel. E admiroj pasionin tend.
Por mos mendo qe nje grua si ju, madje edhe nje mbretereshe
mund te hyje ne dhomen e keshillit e te ndikoje
mendjet e burrave. Une e mbizoteroj ate dhome.
Sikur te ishte bere prej ketyre duarve.
Mund te ta shemb jeten tende qe tani. Do te shkosh para
keshillit por fjalet e tua do te bien ne vesh te shurdhet.
Leonidha nuk do te marre trupa shtese, dhe nese
ai kthehet, pa ndihmen time, do te shkoje ne burg ose me keq.
- E do Sparten tende? - Po.
- Dhe mbretin tend? - Po e dua.
Yt shoq lufton per tokat e tij,
dhe per dashurine e tij.
Cfare ofroni? Ne shperblim te fjales sime se do te ndihmoj
per te derguar ushtrine tone ne veri.
Cfare do nje realist nga mbreteresha e tij?
Besoj se e di.
Kjo s`do te mbaroje shpejt.
Nuk do te pelqeje kjo.
S`jam mbreti yt.
Dilios!
Besoj se ajo gervishtje nuk te ka bere te padobishem.
E veshtire, imzot. Eshte vec nje sy.
Sharra e zotit me hijeshoi me nje kursim.
Dhe kapiteni?
Mallkon zotat dhe vajton vetem.
Leonidha!
U fikem. U fikem po te them.
- U shkaterruam. - Daksos, qetesohu!
Nje gungac ka udhehequr te Pavdekshmit e Zerksizit
neper shtegun e fshehur te dhive pas nesh.
Focianet qe kishe vene posteroje atje u shperndane pa lufte.
Leonidha, kjo lufte mori fund!
Kjo lufte mbaron kur te them une!
Nga mengjesi, te pavdekshmit do te na rrethojne.
Portat e Nxehta do te bien.
Spartane!
Pergatituni per lavdi!
Lavdi?
Mos ke lojtur gje?
S`ka per te pasur lavdi tani.
Vetem terheqje ose dorezim ose vdekje.
Kjo eshte zgjidhje e lehte per ne, Arkadian.
Spartanet s`terhiqen kurre. Spartanet s`dorezohen kurre.
Shko, thuaji te gjitheve.
Ta marri vesh cdo Grek te verteten per kete.
Leri qe secili nga ata te kerkoje shpirtin e vete.
Dhe kur te jesh atje,
kerko tendin.
Njerezit e mi largohen bashke me mua.
Me krahe te lehte, Leonidha.
Femije! Femije!
Mblidhuni.
S`ka terheqje. S`ka dorezim.
Ky eshte ligji Spartane.
Dhe sipas ketij ligji, do te qendrojme te luftojme.
Dhe te vdesim.
Nje ere e re ka filluar.
Nje epoke lirie.
Dhe te gjithe do te dine se treqind Spartane
dhane frymen e tyre te fundit per ta mbrojtur!
Miku im.
Kam jetuar nje jete te tere pa u penduar deri tani.
Dhe nuk eshte se im bir dha jeten per vendin e vete.
Vetem se nuk i thashe kurre se sa e doja.
Qe qendroji perkrah meje me nder.
Se ai ishte cdo gje imja me e mire.
Me eshte thyer zemra prej humbjes tende.
Zemra?
Zemren e kam mbushur me urrejtje.
Mire.
Dilios!
Ecim pak bashke.
Po, imzot.
Por, imzot, jam ne rregull. Jam gati per beteje.
Qe je nga me te miret.
Por ke nje tjeter talent jo si cdokush Spartan.
Do te dergosh urdherat e mi te fundit keshillit
me force e gjalleri.
Tregoju atyre historine time.
Beji te ditur cdo Greku c`ka ndodhi ketu.
Do te kesh nje tregim per te rrefyer.
Nje rrefim fitoreje.
Fitore.
Po, imzot.
Zoteri, ndonje mesazh...?
...per mbretereshen ?
Asgje me fjale.
Njeqind largohen.
Nje grusht mbeten.
Vetem nje kthen koken pas.
Spartane!
Mengjesi juaj eshte gati hani me gjithe shpirt.
Sepse sonte do te vdesim ne ferr!
I jap tani podiumin gruas se Leonidhes,mbreteresha e Spartes.
Keshilltare.
Qendroj para jush jo vetem si mbreteresha juaj.
Vij tek ju si nje nene.
Vij tek ju si nje bashkeshorte.
Vij tek ju si nje grua Spartane.
Vij tek ju me perulesi te madhe.
Nuk jam ketu te perfaqesoj Leonidhen.
Veprimet e tij flasin me larte se fjalet e mia.
Jam ketu per te gjithe ato zera te cilet s`mund te degjohen.
Nena, bija, eter, djem.
Treqind familje qe po derdhin gjak per te drejtat tona
dhe per principet mbi te cilat eshte ngritur kjo dhome.
Jemi ne lufte, zoterinj.
Duhet te dergojme te gjithe ushtrine Spartane ne ndihme te
mbretit tone, jo vetem per ruajtjen tone por edhe te
femijeve tane. Dergoni ushtrine per ruajtjen e lirise.
Dergojeni ate per drejtesi.
Dergojeni per rendin e ligjin.
Dergojeni per arsyen.
Por, me e rendesishmja, dergojeni per shpresen.
Shpresoni qe mbreti dhe ushtaret e tij nuk kane humbur ne faqet
e historise. Qe kurajo e tyre na ka lidhur sebashku.
Se nga shembulli i tyre jemi bere edhe me te forte.
Dhe se zgjedhja juaj sot reflekton trimerine e tyre.
Treqind.
Prekese.
Elokuente, pasionante.
Por nuk ndryshon faktin se yt shoq na solli luften ne tek
porta e shtepise tone. E ke gabim.
Ate e solli Zerksizi dhe para
tij, ati i tij Dariusi, ne Maratone.
Perset nuk do te ndalen derisa i vetmi strehim qe do te gjejme
te jete rrenoje e kaos.
Kjo dhome nuk ka nevoje per mesime historie, mbretereshe.
Atehere cili eshte mesimi qe doni ju te lini pas?
A duhet te filloj ti radhis te gjitha valle?
Nder, devotshmeri, lavdi.
Flisni per nderin?
Devotshmerine? Lavdine?
Po per tradhetine bashkeshortore?
- Si guxoni? - Si guxokam une?
Veshtrojeni ate me vemendje.
Ajo eshte nje mashtruese e vertete.
Mos u tall me pjesetaret e ketyre dhomave te shenjta,
mbretereshe. Vetem para disa oresh me ofruat veten tuaj.
Kur une nje njeri me i dobet
Une nje njeri i pafuqishem duhet ta kisha nuhatur qe ne fillim.
- Kjo eshte fyerje. - Ah, ja po flet hipokriti.
A nuk more nje pagese po te ngjashme? Qe e more ne
kembim te nje seance degjimi para ketyre njerezve fisnike.
- Kjo eshte nje genjeshter. - A eshte valle?
A nuk ishte ai qe erdhi, me ftesen tuaj ne dhomen e gjumit
te mbretit. I njejti shtrat ku ju u perpoqet te negocionit
me mua kaq fuqishem.
Dukeni e tronditur.
Nje rryshfet i mishit, zoterinje,
ndersa i shoqi promovon anarki e lufte.
Fjalet u shpetojne edhe gjuheve me dinake.
Mbreteresha ime, kurve.
Cfare menyrash sjelljeje per nje mbretereshe!
Largojeni ate prej ketyre dhomave para se te na infektoje me teper.
me veten e felliqur e te palavdishme.
Kjo s`mbaron me kaq.
Nuk do te pelqeje kjo.
Nuk jam mbreteresha jote.
Tradhetar.
Tradhetar, tradhetar, tradhetar.
Leonidha. komplimentat e mi.
Dhe urime.
Sigurisht arrite qe te kthesh fatkeqesine ne fitore.
Pervec arrogances tende te padurueshme,
Zoti-Mbret ka ardhur per te admiruar vlerat Spartane,
ne aftesine e luftimit.
Do te besh nje aleat te plotfuqishem.
Dorezohu, Leonidha.
Perdor arsyen. Mendo per njerezit e tu.
Te pergjerohem.
Degjo patriotin tend Grek.
Ai mund te provoje bujarine e hyjnorit.
Pervec fyerjeve te tuat te njepasnjeshme,
pervec blasfemive tende te temerrshme,
zoti i mikpritjeve eshte gati t`i fali te gjitha.
Dhe per me teper: te shperbleje sherbimin tuaj.
Ju luftoni per tokat tuaja mbajini ato.
Ju luftoni per Sparten.
Ajo do te pasurohet dhe do te jete me e forte se kurre
ndonjehere. Ju luftoni per mbreterine tuaj.
Do te emerohesh zotlufte i Greqise.
Qe do te mbaje pergjegjesi vetem para zotit te vertete
te botes, Leonidha. Fitorja jote do te jete e plote.
Vetem nese perulesh dhe gjunje- zohesh para Zerksizit te shenjte.
Kane kaluar me teper se 30 vjet qe nga era dhe i ftohti dimerak.
Dhe tani, por si atehere, nuk eshte frika qe e mban ate.
Vetem nervozizmi.
Nje rritje e ndjesise per gjerat.
Flladi i lindur ne det rreh lehte djersen ne gjoksin dhe .
qafen e tij. Pulebardhat qe kendojne, duke u ankuar
edhe pse bejne gosti me mijera te vdekur qe lundrojne.
Frymemarrja e rregullt e te 300-ve pas tij.
Gati per te vdekur per te, pa nje cast pushimi.
Cdokush prej tyre gati per te vdekur.
Helmeta po e mbyt.
Mburoja eshte e rende.
Heshten.
Ju atje.
Efialtes.
Rrofsh pergjithmone.
Leonidha, heshten tende.
Stelios!
Masakrojini ata!
Helmeta po i zinte frymen. I ngushtonte pamjen.
Dhe ai duhet te shohe larg.
Mburoja e tij ishte e rende. S`do te mbante dot ekuilibrin.
Dhe shenjestra e tij eshte teper larg.
Te mocmit rrefejne se ne jemi prejardhes te Herkulit.
Leonidha trimi jep shenjat e trashgimise se vijes se gjakut.
Ulerima e tij eshte e gjate dhe e larte.
Mbreti im.
Eshte nder te vdesesh perkrah jush.
Eshte nder qe kam jetuar bashke me ju.
Mbreteresha ime.
Gruaja ime.
E dashura ime.
Na kujtoni.
Thjesht se cfare mund te jape nje mbret.
Kujtoni perse vdiqem.
Nuk deshiroi as tribute as kenge.
As monumente, as poema te luftes dhe te vlerave.
Deshira e tij ishte e thjeshte.
Na kujtoni.
Me tha mua.
Kjo ishte shpresa e tij.
Do te kaloje ndonje shpirt i lire permes atij vendi
ne shekuj shume te larget, qofshin peshperimat e
zerave tane nga keto gure te lashte.
Shko thuaji Spartaneve, o kalimtar,
se ketu, me ligj Spartane, ne prehemi.
E keshtu mbreti im vdiq...
Dhe vllezerit e mi vdiqen.
Jo me pak se para nje viti.
E peshova gjate metaforen e mbretit per fitore
dhe koha provoi mencurine e tij.
Nga Greku tek Greku i lire,
fjala u shpernda se trimi Leonidha dhe te 300-et e tij,
shume larg prej shtepise,
dhane jetet e tyre, jo vetem per Sparten,
por per gjithe Greqine dhe per premtimin qe mban ky vend.
Dhe tani, ne kete ngaster cope e cike te quajtur Platia,
hordhite e Zerksizit do te perballen me zhdukjen.
Ja atje, turma barbare.
Terror i dukshem i ka mberthyer
zemrat e tyre me gishterinjte e tij te akullt.
Duke e ditur shume mire se cfare horrori te pameshirshem kane
vuajtur nga shpatat dhe heshtat te te treqindeve.
Ja ku po i veshtrojne tani, permes rrafshines,
10.000 Spartanet, qe komandojne 30.000 Greke te lire.
Armiku na i kalon ne numer te vogel tre me nje.
Goditje te mira per cdo grek.
Kjo dite do te shpetoje boten nga misticizmi dhe tirania
dhe do te shoqeroje nje te ardhme me rreztuese se sa ne
mund te imagjinojme ndonjehere. Falenderoni, burra...
per Leonidhen dhe per treqind trimat e medhenj.
Per fitore!
Perktheu dhe titroi Lauren Qevani